Государственный республиканский академический Уйгурский театр
музыкальной комедии им.К.Кужамьярова

Пәрһат ДАВУТОВ: «Театр — актер билән театр»

31 марта 2022

Өткән жили Мустәқиллик күни һарписида Елимиз Президенти Қасым-Жомарт Тоқаевниң Пәрмани билән Қ.Ғоҗамияров намидики дөләт академиялик Уйғур музыкилиқ-комедия театриниң пешқәдәм актери Пәрһат Давутов «Қазақстан Җумһурийитиниң хизмәт көрсәткән әрбаби» дегән жуқури унванға еришти. Хәлиқара театр күни һарписида кәсипдишим Пәрһат Давутов билән сөһбәтлишип, һаят йолини гезитханларға тонуштуруп өтүшни тоғра көрдүм. 

Есимдә... Шу бир 1978-жилниң гөзәл яз айлири. А.Н. Островский намидики Ташкәнт Дөләт театр вә рәссамчилиқ институтида ечилған уйғур топиға чүшүш үчүн актерлуқ кәсипни арзу қилған қиз-жигитләр тәрәп-тәрәптин Уйғур театри бенасиға жиғилдуқ. Әйнә шу чағларда, аримизда наһайити хушхой, қәвәтла сөзмәл, чирай-шәкли қамлашқан егиз бойлуқ, оруқ бир жигит һаман һәммимизниң диққитини җәлип қилатти. Өзини «Давутов Пәрһат» дәп тонуштурған еди у шу чағда. 
Пәрһат Лутпулла Мутәллипниң шеир, нахшилирини қандақту-бир қайнақ илһам билән иҗра қилатти. Қобул қилиш емтиһанидинму у пәқәт Лутпуллиниң иҗадийити арқилиқ комиссия әзалири, кейинирәк устазлиримиз болған Өзбәкстан хәлиқ артисти Әсәт Әзимов билән Өзбәкстан Җумһурийитиниң хизмәт көрсәткән сәнъәт әрбаби Рәһимҗан Сәйфутдиновни қайил қилған. Узун сөзниң қисқиси, бәхтимизни синап көрмәкчи болған төрт йүзгә йеқин яш арисидин он тоққузимиз муваппәқийәт қазинип, өзимиз арман қилған институтниң студенти аталдуқ. 
– Пәрһат, һаятиңда актерлуқ кәсипни таллиғиниңға пушайман қилған пәйтлириң болдиму? – дегән соалдин башлидим мән униң билән болған сөһбәтни.
– Очуғини ейтсам, “мән актер болумән” дәп задила ойлимиған. Кичигимдин пәқәт нахша ейтишни яхши көрәттим. Нахшини бизниң өйүмиздә рәһмәтлик ата-анимиздин тартип, акилирим – һели мәрһум Рәхмәтҗан вә Камилҗан иним Тәлһәтҗанларму, қисқиси, һәммимизла ейтаттуқ. Мәктәптә оқуп жүргән чеғимизда һәвәскарлар өмигидә тәлим алдим, һәрхил конкурс, фестивальларға қатнишаттим. Синип йетәкчимиз, тарих пәниниң муәллими Үсәйин Рәшитов алди билән мени нахша ейтқузуп, андин кейинла дәрисини башлатти. Хулләс, оттура мәктәпни тамамлап, мән Ташкәнттики Мәдәнийәт ақартиш техникумиға чүштүм. Мәзкүр оқуш орниниң иккинчи курсини түгитип, новәттики тәтилдә жүргинимдә, Ташкәнт сәнъәт институтида ечилған уйғур бөлүмигә конкурс елан қилинидиғанлиғидин хәвәр таптим. Униңдин кейинки тәғдиримизни өзәң яхши билисән. 
Тоғра, Пәрһат иккимиз 1978-жилдин башлап, та мошу күнгичә иҗадийәт қазинида биллә қайнап келиватқан пикирдаш-мәсләкдаш, йеқин достлардин биз. Қириқ жил җәриянида бизниң бешимиздин немиләр өтмиди дәңа! Иҗадий паалийитимиздә яки шәхсий һаятимизда болсун, әйтәвир, тәғдирниң бизгә соға қилған нә-нә синақлирида тавлинип, алға қарап кетипла баримиз. Хошаллиғимизму, қайғумизму ортақ. Бир-биримиздин йошуридиған қилчилик сиримизму йоқ. Студент пәйтләрни әслигинимдә, Пәрһатниң һечкимгә охшимайдиған йәнә бир есил хислитини тәкитлигүм келиду. У болсиму, бизгә дәрис бәргән өзбәк муәллимләр лекция оқуватқан пәйтлиридә, Пәрһат улардин тарихни бурмилимаслиқни қәтъий тәләп қилип, өзиниң мәвқәсини дәлилләтти. Мәсилән, сәһнә нутқидин дәрис беридиған Әхмәтҗан Төләгәнов бирдә Әлишер Наваийни өзбәк хәлқиниң мутәпәккүр алими дәп тонуштурғинида, Пәрһат орнидин чачирап туруп, өзбәкчә-уйғурчини арилаштуруп: «Кечирәсиз дамоллә! Наваий – әсли уйғур!» дәп лохма ташлиди.
 – Һой, сән буниң билән немә демәкчисән? – дәп көзлирини йоған ачқиничә Пәрһатқа тикилди муәллим. 
Пәрһатму бош кәлмәй, өзбәк язғучиси Айбекниң қәлимигә мәнсүп «Наваий» дегән китаптин өз пикрини дәлилләйдиған мисалларни кәлтүрүп, муәллимни иқрар қилдурған. Умумән, Әхмәтҗан ака билән Пәрһат пат-патла қизғин талаш-тартишқа чүшүп кетәтти. Уни йеңидиғиниға көз йәткүзәлмигән муәллимимиз: «Һә, бопту, бопту! Хоп! Сениң раст, Наваий – уйғур, Зелилий – уйғур, Хирқитий – уйғур! Йәнә ким уйғур? Бопту, Ғопур Ғулам уйғурмекән? Хоп! Мәшрәп – уйғур! Разимусән?» дәп пуғани қанғичә күлүвалатти, лекин задила хапа болматти. 
 Мениң жуқуридики мисални кәлтүрүшимдики сәвәп, Пәрһат бизниң аримизда пәқәтла актерлуқ маһарәт, нахша ейтиш җәһәттин алдинқи қатарлиқ студент болупла қалмай, тарихимиз билән әдәбиятимизни яхши өзләштүргән еди. Биз униңға һәвәс қилаттуқ, көп мәсилиләрдә достумизниң мәслиһитигә тайинаттуқ. У уйғур хәлиқ нахшилириниң маһир иҗрачиси болғачқа, режиссер Ғопурҗан Һәмидуллаев Зунун Қадирийниң «Ғунчәм» музыкилиқ драмисидики Нурумниң обризини Пәрһатқа тапшурған. Саһидәм Мәшрәпова – Ғунчәмниң, мән Ғунчәмниң аниси Зориханниң ролини ойнидуқ.«Ғунчәм» – бизниң диплом қоғдаштики биринчи спектаклимиз болуп, бу әсәрни биз талай қетим Ташкәнт, андин Алмута вилайити тамашибинлириниң диққитигә һавалә қилдуқ. Иккинчи спектаклимиз – башқурт драматурги Илшат Юмагуловниң «Қисас» драмисида Пәрһат – Илсегүл бовайниң, мән болсам, әсәрдики баш қәһриманларниң бири – Зумрәтниң обризини яраттуқ. Әйнә шу спектакльда Пәрһат яшанған, қәлби пак бир бовай ролини наһайити утуқлуқ орунлап чиқти. Нәтиҗидә биз шу икки спектакль билән диплом ишимизни алий дәриҗидә қоғдап, 1983-жили қутлуқ дияримиз – Алмутиға, ениғирағи Уйғур театриға қайттуқ.
– Биз Уйғур театриға наһайити бир қолайсиз вақитта кәптимиз, – дәп сөһбитимизни давамлаштурди Пәрһат. – Чүнки чоң сәһнидә пишип, бираз болсиму тәҗрибә топлап, әндила иҗат қайнимида илһам билән ишләйдиған пәйтимиздә, йәни 1994-жили қурулуш-реконструкция ишлириниң жүргүзүлүшигә мунасивәтлик театр бенаси вақитлиқ йепилди. У йеңидин путиға туруватқан мустәқил елимиз үчүн әң еғир ихтисадий боһран жиллири еди. Йошуридиғини йоқ, айлиқ маашимиз кәскин қисқирап, һәммимиз дегидәк базарда сода қилип, тирикчиликниң кәйнигә кирип кәттуқ. 
– Раст ейтисән, Пәрһат. Лекин бәрибир сән бизгә нисбәтән бирнәччә ярқин образларни яритип үлгәрдиң. Мәсилән, Маар Байджиевниң «Шәнбә күни – тойға!» драмисидики – Һасан, Түркиядин кәлгән даңлиқ драматург һәм режиссер Исмет Хурмюзлюниң «Чәтәллик» драмисидики – Мәһәмәт, Исмайил Саттаров билән Виктор Дьяковниң «Ғерип-Сәнәм» музыкилиқ драмисидики (режиссери Я.Шәмиев) – Ғерип, Җалал Асимовниң «Анарханидики» (режиссери Я.Шәмиев) – Һәмра, Султанали Балғабаевниң «Қиз жигирмигә толғанда» әсәридики (режиссери М.Һезимов) – Сәбит һәм Иран-Ғайыпниң «Муқәддәс гуна» драмисидики (режиссери М.Һезимов) Ахмет Байтурсынов қатарлиқ рольларни сениң актерлуқ маһаритиңниң ярқин ипадиси дейишкә толуқ асас бар. Улар – бир-биригә охшимайдиған қәһриманлар. Мәсилән, Һасан – наһайити тәкәббур, қатил, өз мәнпийити үчүн һәрқандақ җинайәттин қайтмайдиған жигит болса, Мәһәмәт – өз вәтини, миллити үчүн җаһан кезип, ахири һаяти набут болған бир таза виждан егиси. У түрк хәлиқлириниң бирлигини, инақ-иттипақлиғини арзу қилған һалда чегара атлап, һәрхил дөләтләрдә териқтәк чечилип яшаватқан қериндашлирини издәйду. Лекин «чәтәллик» Мәһәмәт һеч йәрдә, һечбир қериндишиниң һимайисигә егә болалмай, униң һаяти паҗиәлик аяқлишиду. Исмет Хурмюзлю – әшу бир 90- жиллардила тили, дили, дини, тарихи бир түркий хәлиқләрни бирләштүрүш ғайисини дуния сәһнисигә елип чиққан бүйүк әдип. Әйнә шундақ мәшһур режиссер билән биллә иҗат қилғиниңниң өзи сениң үчүн чоң бәхит әмәсму?
– Тоғра дәйсән. Мәһәмәт обризи – худди мениң үчүнла йезилғандәк. Мән униң үстидә хелә тиришип-издәндим. Әттәң, әшу рольни бүгүн ойниған болсам, бәлким, башқичә ойнаттиммекин. Актерлуқ паалийитимизни әндила башлиған шу бир жиллардики театримизниң баш режиссери, Қазақстан Җумһурийитиниң хәлиқ артисти Қадир Жетписбаевни алаһидә бир сеғиниш билән әсләймән. Қадир Рахимбайоғли Уйғур театрида бари-йоқи сәккиз жил әмгәк қипту. Шу қисқа қәрәлдә у әҗайип жирик әсәрләр билән миллий сәнъитимизни жуқури пәллигә көтәрди. У сәһниләштүргән қоюлумларда роль ойнашни һәммимиз арзу қилаттуқ. Шуңлашқиму маңа Һасан ролини бәргәндә, бәк хошал болдум. Әпсус, биз Қадир Жетписбаев билән пәқәт шу бирла спектакльда биллә ишләптимиз. Көп өтмәй, у театримизни тәрк әтти. Шундақла мән бир қатар спектакльларда Рошәнгүл Илахунова, Кәрим Закиров, Зенәтгүл Әкбәрова, Қурванҗан Абдрасулов, Қурванҗан Мәңсүров, Султан Исрайилов, Алимҗан Әйсаев қатарлиқ атақлиқ сәнъәткарлиримизға партнер болғанлиғим билән мәғрурлинимән.
Пәрһатниң қазақ тилини мукәммәл өзләштүргини – униң өз талантини кәңирәк намайиш қилишиға, шуниң билән биллә мәлум утуқларға йетишигә имканийәт яратти десәм, мубалиғә болмайду. Мәсилән, Иран-Ғайыпниң «Муқәддәс гуна» (режиссери М.Һезимов) драмисидики Ахмет Байтурсынов – қазақ мәдәнийитиниң тарихидики чоң бир дәвирниң жирик намайәндиси. Пәрһат униң 1937-жили түрмидә өткүзгән әң дәһшәтлик күнлирини, тартқан роһий һәм җисманий азаплирини, жүрәк-бағрини тит-тит қилған ички һиссиятлирини наһайити жуқури маһарәт билән тамашибин қәлбигә йәткүзәлиди. 2003-жили қазақ хәлқиниң исиянкар шаири, һәм батури Махамбет Өтемисовниң туғулғининиң 200 жиллиғиға беғишланған җумһурийәтлик театрлар фестивалиға коллективимиз атақлиқ язғучи һәм драматург Әким Таразиниң «Махамбет» фантасмагориясини қазақ тилида сәһниләштүрди. Әсәрниң режиссери Сәулебек Асылханов баш қәһриман – Махамбетниң ролини Пәрһатқа тапшурди. У бу қийин, амма шәрәплик вәзипиниң һөддисидин утуқлуқ чиқти һәм даңлиқ театршунасларниң алий баһасиға еришти. Бу һәқтә әсәр муәллипи, Қазақстанниң хизмәт көрсәткән әрбаби, Дөләт мукапитиниң лауреати Әким Тарази: «...Пәрһат сәһнидә яратқан Махамбет – өмри узун, пәрвази егиз образ. Жирақ, жирақ келәчәктики өзиниң дағдам йолини селишқа башлиған яш талантқа яратқучи Алладин меһир-шәпқәт тиләймән» дәп дуасини бәрсә, елимизниң даңлиқ режиссери, Қазақстан хәлиқ артисти, сәнъәтшунас Есмухан Обаев: «...Пәрһат Давутов Махамбет обризини яритиш арқилиқ өзиниң қабилийәтлик актер екәнлигини йәнә бир қетим намайиш қилди. У йеқимлиқ авази билән тәркивидә жигирмә бәш куплет шеир бар термени нахшиға селип, тенимәй-тәнтиримәй, қәлби билән чүшинип, нахшиниң мәнасиға чөкүп ейтқанда, униң қазақ тилини нәқәдәр мукәммәл һәм чоңқур өзләштүргинигә апирин әйләйсән. Актер һеч һодуқмай, әҗайип маһирлиқ билән өзигә жүкләнгән вәзипиниң һөддисидин муваппәқийәтлик чиқти» дегән иллиқ пикрини билдүрди. Кейинирәк Әхмәтҗан Һашириниң «Ялғуз ялпуз» (режиссери Я.Шәмиев) драмисидики туғулған йерини, униң тәбиитини, адәмлирини қоғдиған, мәдһийилигән қазақ Қасқарав бовайму Пәрһат яратқан ярқин образларниң бири болуп һесаплиниду. Алаһидә тәкитләш керәкки, «Махамбет» һәм «Ялғуз ялпуз» драмилири һәрхил жилларда елимизниң Дөләт мукапитиға тәвсийә қилинған жирик әсәрләр сепидин орун алди. 
– Пәрһат, актерлуқ паалийитиңдә жигирмидин ошуқ жирик образлар яраттиң. Мошу күнгә қәдәр «Әттәң, паланчи рольни ойнаш маңа несип болмидидә» дәп әпсусланған чағлириң болдиму?
– Болмамдиған! Әлвәттә, хаһишим болсиму,ойналмиған рольлирим йоқ әмәс. Мәсилән яш пәйтимдә Лутпулла Мутәллип обризини яритиш арзуюм болған. Исиянкар шаиримиз симасини көз алдимға кәлтүрүп, униң отлуқ шеирлири, нахшилири билән суғирилған сценарийму яздим. Әпсус, айрим сәвәпләргә бола, у арманлирим арман петичә қалди. Биләмсән, кейинки вақитларда мениңдә Абай Қунанбаевниң ролини ойнаш истиги пәйда болди. Бүйүк мутәпәккүрниң әқлийә сөзлирини бирнәччә қетим оқуп чиқтим. Нәқәдәр дана, нәқәдәр йүксәк философиялик ой-пикирдики әдип! Һәй, Абай – бәрибир Абайдә! Мән әдипниң әқиланә һекмәтлирини бүгүнки әвлатқа йәткүзгүм келиду. Әттәң, әгәр яш әвлат Абайниң һекмәтлирини оқуп, үгинип, бойиға сиңдүргән болса, җәмийитимиз сағлам пикирлик инсанлар билән техиму гүллигән болар еди. Улуқ Абай өзиниң қазақ хәлқигә қилған тәнқидий көзқараштики пәнди-несиһәтлири арқилиқ пүткүл инсанийәткә һаят тәризини үгитип кәткән екән. Булту Абайниң 175 жиллиғи җумһурийитимиз даирисидә кәң нишанланди. Бирқатар театрлар улуқ сима обризини сәһнигә елип чиқти. «Һечтин кәч яхши» демәкчи, қачанла болмисун, театримиз сәһнисидә бу образ бәрибир гәвдилиниши лазим. Абай – у пүткүл инсанийәтниң дана намайәндиси, у – барлиқ хәлиқләргә тәәллуқ инсан.
Ваһаләнки, актерниң сәһнидики һаят қәрәли наһайити қисқа. Һәрбир рольға яш, бой-турқуң җәһәттин мас келишиң керәк. Яш чағлиримда репертуаримиздики «Ашиқлар һейлиси», «Ақ йеғин», «Апа, мән өйлинимән», «Өмчүк тори», «Өмәр Муһәммәдий, «Король Лир», «Бир түп алма» қатарлиқ көплигән әсәрләрдә ашиқлар рольлирини ойниған болсамму, йешим улғийип, бу күнләрдә пешқәдәмләр сепидин орун алғанлиғимни өзәмму сәзмәй қалдим. Мошу күнләрдә «Ипархандики» – Ғоҗа Рәһим, «Ғерип-Сәнәмдики» – Шаһ Аббас, «Анархандики» – Сопахун һаҗим билән Лозуңбәг, «Ғунчәмдики» – Өмәр шаңию, «Маһмут Қәшқәрийдики» – Һүсәйин Хәләп охшаш һәрхил характерлиқ, йеши тохталған, салапәтлик ақсақал атиларниң рольлирини ойнап келиватимән. Уларниң һәммиси – актердин наһайити чоң мәсъулийәтни, билим-тәҗрибини, кәспий маһарәтни тәләп қилидиған рольлар. Әнди бийилқи актерлуқ паалийитимгә тохталсам, язғучи Абдувәли Садировниң қәлимигә мәнсүп «Қәдирданлар» намлиқ драмида (режиссери Я.Шәмиев) авған урушиниң ветерани Қурманбайниң ролини ойнидим. Мәзкүр әсәр елимиз мустәқиллигиниң 30 жиллиғиға беғишланған. Шундақла Хуршидниң «Ләйли-Мәҗнун» музыкилиқ драмисидики Шәйх образини  яраттим.
– Кимләрни сәһнидики әмгигиңниң биринчи тәнқитчилири дәп һесаплайсән? Йәни иҗадий илгириләш үчүн кимләрниң пикир-мәслиһәтлиригә тайинисән?
– Һәрқандақ ойниған ролимни яки иҗра қилған нахшамни әң алди билән мениң қәдинаслирим баһалайду. Мошу җәһәттин толиму әтигән аримиздин кәткән Әнвәр Һаҗиев билән Замандин Баратов, шундақла рәссам Һашим Қурбанов, Нурмәһәмәт Мәңсүров, Хәйруллам Һәмраев, Әквәрҗан Шәрипов, Коммунар Пәхирдинов охшаш милләтпәрпәр, мәрипәтпәрвәр, инсанпәрвәр бир түркүм дост-бурадәрлиримни өзәмниң дәсләпки тамашибинлирим һәм сәмимий тәнқитчилирим дәп һесаплаймән. Әнвәр рәмити пәқәт мениңла әмәс, умумән, сәнъитимиздики көплигән мәсилиләргә өзиниң тәнқидий көзқариши билән сағлам пикрини очуқ ейтатти. Униң тәнқитлири роһимизни чүшәрмәй, әксичә, бизни техиму илһамландуратти. Мәрһумни, болупму миллий маарипимизниң тәғдири, келәчиги бәк тәшвишләндүрәтти. Биз, достлар, Әнвәрни пир тутаттуқ, униң арқисидин әгишип, уйғур мәһәллилиридә кочиму-коча жүрүп, уйғур синиплириға оқуғучи топлиған вақитлиримиз болған. Әмгәкчиқазақ наһийәсиниң Ават йезисидики мәктәптә уйғур синиплири нәқ шу Әнвәрниң күч чиқириши, ирадиси, тиришчанлиғи түпәйли ечилған. Аримизда униң орни бөләк еди, униң өлүми, әлвәттә, һәммимиз үчүн орни толмас җудалиқ. 
– Пәрһат, қайси той-төкүнгә, нәзир-чираққа бармайли, әйтәвир, оттуриға чиқивелип: «Миллий маарипимизни сақлап қалайли!Ана тилимизни унтумайли!» дәп җар селип, өйидә болса, нәврилири билән кекәчләп рус тилида сөзлишидиған сахта милләтпәрвәрләрниң аримизда барлиғи аччиқ һәқиқәт. Мошу җәһәттин сән пәрзәнт һәм нәврилириңниң ана тилида билим еливатқини билән пәхирләнсәң болиду...
– У дегиниң тоғра. Башқиларға вәзә оқушниң алдида һәрким өзи аилиси билән башқиларға үлгә болуши керәк. Мениң тунҗа қизим Диләрәм Алмутидики уйғур тилида билим беридиған А.Розибақиев намидики 153- мәктәп-гимназиядә тәһсил көрүп, Қизлар дөләт педагогика университетини педагог-хореограф мутәхәссислиги бойичә тамамлиди. Һазир Челәк тәвәсидики уйғур мәктәплиридә оқуватқан пәрзәнтлиримизгә миллий уссуллиримизни үгитиватиду. Иккинчи қизим Гүләндәмму шу гимназиядә оқуп, Қазақ-Түрк гуманитарлиқ колледжини қизил диплом билән пүтәрди. Үчинчи қизим Адиләм билән оғлум Исламму шу йәрдә билим еливатиду. Муслима һәм Мәликә исимлиқ икки омақ нәврәм болса, Челәктики уйғур мәктивидә ана тилида билим еливатиду. 
– Һәқиқәтән, Пәрһат сән бу күнләрдә һәммә җәһәттин йетилгән, театрда өзәңниң мустәһкәм орнуңни егилигән жирик сәньәткарсән. 1990-жили Москва шәһиридә өткән оперетта вә мюзикл артистлириниң биринчи Пүткүлиттипақлиқ конкурсиға Қазақстанға вакаләтән Уйғур театридин сениң қатнашқиниң биз үчүн чоң хошаллиқ вақиә болған. Хаталашмисам, униңда «Әң мәптункар қатнашқучиси» намлиқ мәхсус рәғбәтләндүрүш мукапитиға сазавәр болдуң. Атақлиқ композитор, СССР хәлиқ артисти Қуддус Ғоҗамияровму сени кәспий нахшичи сүпитидә етирап қилған. Өз вақтида ушбу мәшһур намайәндиниң «Дутар садаси», «Келиң, келиң ярим» нахшилирини вә «Тәклимакан» симфониясини хор капеллиси билән иҗра қилишқа сени тәклип қилғини сөзүмгә испат болалиса керәк. Сән өзәңниң қириқ, әллик яшлиқ тәвәллудлириң һарписида хәлиқ нахшилиридин, заманивий иҗаткарлар билән өзәң иҗадиға мәнсүп бир түркүм нахшилардин тәркип тапқан альбомлириңни мухлислириңға һавалә қилдиң. Буму сениң «Нава» ансамбли тәркивидики иҗрачилиқ паалийитиңниң мевиси болуп һесаплиниду. Өткән жилниң ахирида сазәндә һәм бәстикар Полат Һезимов билән һәмкарлиқта «Уйғурум» намлиқ клипни ишләп чиқтиңлар. У ютуб канили арқилиқ йүзлигән көрәрмәнләрниң диққитини өзигә җәлип қилди. Һә, бүгүнзә, сениң көпжиллиқ мевилик әмгигиң дөләт тәрипидин мунасип баһалинип, «Қазақстан Җумһурийитиниң хизмәт көрсәткән әрбаби» унваниға еришип олтирисән. Қайнақ иҗат қойнида талай образлар галереясини яратқан һәм иҗрачилиқ паалийитиң билән миңлиған тамашибинларниң қәлб төридин орун алған сәнъәткар сүпитидә биз сениң билән пәхирлинимиз...
– Сәл кам қириқ жил җәриянида кәспий театр сәньити тәрәққиятиға қошқан әмгигимниң мунасип баһаланғини мениң үчүн чоң хошаллиқ,әлвәттә. Буниң өзи мени хурсән қилипла қоймай, маңа йәниму чоң вәзипиләрни жүкләйду. Мениң әндики ейтидиған нахшилирим, иҗра қилидиған рольлирим тамашибин көңлидин чиқса, мениң үчүн униңдин артуқ бәхит болмас, дәп ойлаймән. Пүткүл өмри театрда өтүватқан бәзи кәсипдашлирим: «Унван елиш шәрт әмәс, мени хәлиқ яхши тонуйду» дәп қойиду. Мән уларниң бу пикригә мутлақ қошулмаймән һәм ишәнмәймән. Чүнки һәрқандақ артист шиҗаәтлик әмгигиниң тамашибининиң алқишиға еришкинини, шуниң билән биллә һөкүмәт тәрипидин вақтида һәм мунасип баһаланғинини халайду. 

Гүлбаһар НАСИРОВА,
Қазақстан Җумһурийити Миллий театрлар ассоциацияси «Сахнагер» мукапитиниң саһиби.

Предыдущая

Все новости